01 okt Met de e-Santos Neo Drive door Friesland en het hogere noorden

Een eerlijke review door Beagle Bikes klanten Douwe & Yvonne

Scandinavië kenden we al. We komen er al jaren met de boot. Maar na 14 jaar zeilen op zee wilden we de zeilboot  wel weer eens verruilen voor de fiets. Tenslotte is een land meer dan z’n kust en al zeilend zie je niet zoveel van het binnenland. Het is afgelopen zomer 2025 een rondje Noord-Duitsland-Denemarken-Zweden geworden, via een combi van de Ostseeradweg, Kattegatsleden en een zelf verzonnen route van topje Jutland terug naar Glückstad in Noord-Duitsland. Geen Zuid-Europese hitte en iedere camping heeft in de Scandinavische landen een keuken met kooktoestellen en vaak ook een koelkast. Aanrader!

Dat we voor een Santos zouden kiezen, stond vast. We hadden goede ervaringen met Travelmasters met derailleurversnelling en velgremmen. Vooral de stijfheid, het fijne koersvaste fietsgedrag en de keuzevrijheid bij het samenstellen van diverse onderdelen vonden we prettig. Alleen aan de bergje-op-trajecten hadden we minder goede herinneringen. Zwoegen en uiteindelijk dan toch maar afstappen en duwen, daar hadden we als bijna-pensionado’s niet zoveel zin in. We wilden de luxe van een ‘buitenboordmotor’, want het moest immers wel vakantie blijven.

Santos biedt de combi van Neodrive-motor met Pinion-versnelling. Een gouden greep! Van Jorma begrepen we dat de Neodrive in het begin wat kuren heeft gehad met de bediening, maar dat die problemen volledig achter de rug zijn. Dat klopt helemaal, weten we inmiddels. En op onze vraag of de batterij genoeg sap zou hebben om ons ook bergje-op te kunnen brengen, hield hij het verhaal dat dat allemaal af zou hangen van hoe intensief we de batterij zouden gebruiken en of dat bergje-op meer een berg-op zou zijn enzo. Nou, je snapt dat we het maar moesten uitproberen. En dat hebben we gedaan. Voor de prijs van beide fietsen kan je een heel mooie tweedehands auto kopen, een rib uit ons lijf. Maar ja. We wilden de fietsen ook als alledagfietsen gebruiken en omdat we wat ‘remote’ wonen, maken we nog wel wat kilometertjes. Dus wij gunden onszelf een Santos GS met Neodrive, een Travel-lite voor Yvonne en een Travelmaster 2.9 voor mij.

Wat zijn wij blij met de keuze die we hebben gemaakt! Afgezien van de voordelen van een riemaandrijven (geruisloos en schoon), perfect werkende schijfremmen en een fijn schakelende versnellingsbak met 12 versnellingen (ook tijdens stilstand), is de motor een waar genot. Want: sterk en volstrekt geruisloos. De motorondersteuning kent naast de ‘uit’-stand twee standen voor terugwinning van stroom en vijf standen voor ondersteuning.

We hebben de ondersteuning ingesteld op 15 – 25 – 40 – 75 – 100%. Dat doe je met de app die bij de batterij-motor-combinatie hoort. De eerste stand is ‘wel lekker’, voor als je een beetje lui wilt fietsen of wanneer je wind tegen hebt en toch zonder veel inspanning 25 km/uur wilt fietsen. Maar zonder motor kun je ook prima fietsen, want de motor sleept niet mee. Vooral voor de wind kun je motor wel uit laten. De tweede en derde stand gebruiken we vooral als het wat steviger waait en er – bij de derde – ook nog een lichte helling is. De beide andere standen gebruiken we alleen maar wanneer we flink aan de bak moeten. Hellingen van 14% en meer tijdens de vakantie waren geen enkel probleem. Ook niet met volle bepakking. En daarbij hebben we niet echt op het gewicht gelet. Natuurlijk moest je bij zo’n helling wel even terugschakelen naar de derde of vierde versnelling, maar moe werd je er niet van. Twee vingers in de neus, heerlijk! (Niet die vingers, natuurlijk.) De motor gaf geen kik, noch merkten we dat de motor of de batterij erg warm werden. Ook de snelheid van schakelen was dik in orde. Wanneer we werden verrast door een plotselinge stevige helling, dan was het even draaien aan de rechts gemonteerde Pinion-schakelring en links een paar keer drukken op de plus van de Neodrive-bediening. Dat was in een zucht gepiept.

We waren erg benieuwd of de accu het gedurende een fietsdag zou uithouden. Wij fietsten tijdens onze vier weken durende Scandinavië vakantie zo’n 60 km per dag. Maar we hebben ook dagen met meer dan 100 km gefietst, wanneer de camping wat verderop lag. We hebben nooit in stroomnood gezeten, ook niet na trajecten met flinke hellingen en ook niet na 100 km. Al moet gezegd dat op die dagen het traject redelijk vlak was. Regelmatig waren er van de vijf lichtblokjes op de bediening nog drie over.

De ervaring heeft ons inmiddels geleerd dat een volle accu met gemak 110 à 120 km meegaat, wanneer het parcours redelijk vlak is, we een klein beetje tegenwind hebben (3 Bft) en we voornamelijk stand 1 gebruiken voor de ondersteuning. Zeg maar, de gewone Nederlandse omstandigheden. Ik kan met gemak vijf keer op en neer naar m’n werk, dat zich op 11 km vanaf ons huis bevindt. Een zesde keer zou misschien ook nog wel gaan, maar die gok heb ik nog niet gewaagd. Tijdens de vakantie merkten we wel dat hellingen een aanslag op de capaciteit van de batterij doen, maar we hebben in Scandinavië ook geen echt bergtraject gefietst waardoor we stroom tekort kwamen. Of je op de Alpe d’Huez ook voldoende stroom hebt, weet ik niet, maar ik vermoed dat je een heel eind komt. Wij zijn steeds prettig verrast door de motor-batterij-combinatie.

Bergje-af kun je de terugwin-standen inschakelen. Ze helpen bij het afremmen van de fiets, waardoor je remblokjes minder slijten en waardoor een beetje stroom wordt teruggewonnen. Dat afremmen helpt echt, maar denk nou niet dat je zonder te remmen een helling kunt afrijden. Maar het is wel een fijne mogelijkheid.

En waarom dan die combi van Neodrive met Pinion, hoor ik je denken. In de eerste plaats hadden we veel vertrouwen in de componenten die Santos gebruikt. Als je dan hoort dat de Neodrive uit de rolstoelwereld komt, dan weet je – wanneer je een beetje weet hebt van hoe elektrisch aangedreven rolstoelen worden gebouwd – dat ze daar geen rommel met inferieure tandwielen, spoelen etc. gebruiken. Zo’n rolstoel moet door- en door betrouwbaar zijn. Los van de verwachte kwaliteit, vonden we een ‘opbouwbatterij’ ook een stuk fraaier, alsof je met een bidon fietst. De fiets krijgt dan niet zo’n dikke stang waar de batterij wordt ingebouwd. Bovendien vinden we het prettig dat we de batterij tijdens de winterperiode gewoon in huis kunnen opladen; je klikt hem heel gemakkelijk los. Laden in de warmte is beter voor de batterij. En ten slotte waren we gecharmeerd door de mogelijkheid om de motor en de batterij te kunnen demonteren. Zo zou je een gewone Santos-fiets overhouden, waarop je – mocht het zaakje ooit vervangen moeten worden door een nieuw en inmiddels moderner setje – een nieuwe batterij-motor-combi kunnen monteren. Het frame van de fiets is niet speciaal aangepast voor het kunnen opbouwen van de batterij en de motor. De vroeger door ons wel gebruikte elektrische fietsen (speed pedelec enzo) hadden alle het nadeel van een middenmotor die slechts door een zelfde type kan worden vervangen. En die moet er dan nog wel zijn na zoveel jaren. De Santos blijft in ons geval een fiets die ontdaan van batterij en motor ook prima functioneert. Hoewel we er niet aan moeten denken, komt er vast een moment dat we de fietsen als tweedehandsjes van de hand doen. In de praktijk blijkt de tweedehandsprijs van elektrische fietsen tamelijk beroerd.

Wat bij een fiets ook speelt is het gewicht, vooral als je ook stukjes met de trein wilt reizen. Dan is een wat handzame fiets wel prettig. Zonder tassen wegen onze fietsen ca 28 kg. Dat is niet gering, maar voor een elektrische fiets ook weer niet extreem zwaar. In de Duitse ICE moet je de fiets aan het voorwiel ophangen. En dat vonden we goed te doen. Ook het in- en uitstappen is vaak onhandig, vooral wanneer je de trein in moet klimmen via een paar treetjes. Maar met z’n tweeën hebben we ons prima gered. En natuurlijk hielp ook een medepassagier ons wel eens even met het aangeven van de tassen, vooral als de conducteur ons aanspoorde om op te schieten.

Het zal inmiddels wel zijn opgevallen, maar wij zijn beeere-enthousiast over onze beide Santossen. We hebben in ons eerste jaar na aanschaf inmiddels ruim 5000 km gefietst en ’t blijft gewoon genieten. Geen kraakje, niks. Kostte een paar centen…, nou ja, vul zelf maar in.

Met de hartelijke groeten uit het Friese,

Douwe Terpstra & Yvonne Hofmeester